بوى رحمان كه در آفاق جهان منتشرست « 1 » * عطر آن روح‌فزاى دل مسكين آمد بر هوا نفحه‌اى « 2 » از گلشن فردوس وزيد * عطرپيماى گلستان و رياحين آمد با عروسان حقايق كه نه جن ديده نه انس * موسم خطبه و گستردن كابين آمد خيز از جاى و سر نافهء اسرار گشاى * كه ز صحراى قدس آهوى مشكين آمد جامى از چشمهء تسنيم بكش از كف حور * شادى آنكه دلت رازكش دين آمد تا كى از غم به فغان آمده شادى طلبى * مژده بادت كه بكام آن بشد و اين آمد از ره فقر بخواه آنچه ترا مىبايد * صدقات از همه جا بهر مساكين آمد مژدگانى بده اى غم‌زدهء باده طلب * كه ز ميخانهء معنى مى رنگين آمد سخن فيض تماشا كن و بنگر كه درو * دُرر بحر معانى به چه آئين آمد اين جواب غزل حافظ هشيار كه گفت * « سحرم دولت بيدار به بالين آمد » ( 233 ) عارف خداى ديد در اصنام و حال كرد * زاهد ز حق ببست دو چشم و جدال كرد

--> ( 1 ) - چ پ ، چ ش : مستترست . ( 2 ) - چ پ ، چ ش : نفخه‌اى .